یادداشت دانشجویی-میلاد نجفی؛

دستمزدهایی ازجیب بیت المال

اخیرا برخی رسانه ها اقدام به انتشار میزان دستمزد برخی از بازیگران مشهور زن سینمای ایران نموده اند که این ارقام احتمالی را می توان از زوایای مختلف بررسی نمود.

به گزارش دانشجوخبر

اخیرا برخی رسانه ها اقدام به انتشار میزان دستمزد برخی از بازیگران مشهور زن سینمای ایران نموده اند که این ارقام احتمالی را می توان از زوایای مختلف بررسی نمود.

درسینمای جهان برای پرداخت دستمزد به بازیگران مختلف به معیارهای متفاوتی پرداخته می شود، از زیبایی و سودآوری درفیلم ها تا جوایزهنری و مسائل دیگر، دستمزد هایی قابل توجه که البته وقتی با سختی های برخی پروژه ها برای بازیگران بررسی می شود تا حدودی قابل قبول به نظر می رسد، از بازی در لوکیشن های دور افتاده با شرایطی سخت و لزوم فعالیت های بدنی بالا، تمام موارد فوق درکنار بودجه ی کمپانی های فیلمسازی که کاملا خصوصی و غیردولتی می باشند به مفهوم صنعت سینما منجرمی شوند.

دستمزد
دستمزدهای میلیاردی بازیگران مشهور

ستاره های میلیاردی

در لیست منتشرشده ی اخیر، اسامی شانزده بازیگر زن سینمای ایران آورده شده است که از120میلیون تا 300میلیون تومان دستمزد را برای بازی در فیلم های سینمایی دریافت میکنند، که با یک حساب ساده با فرض اینکه هرکدام فقط سالی در دو فیلم نقش آفرینی کنند، مبلغی حدود5/5 میلیارد تومان می شود، یعنی بدون توجه به دستمزد این بازیگران از حضور احتمالی در تاتر و تلویزیون، سالانه میلیاردها تومان از بودجه ی فرهنگی مملکت فقط صرف بازی چند بازیگر می شود. برای رسیدن به تحلیلی درست درباره ی موضوع فوق در عین احترام به ساحت بازیگران زن سینمای ایران، باید به معیارهای مرسوم در سینمای دنیا برای پرداخت دستمزد به بازیگران پرداخته شود، بدون توجه به ملاک زیبائی که جزو اصول ارزش گذاری فرهنگی جمهوری اسلامی نیست و در شان بانوان سینمای ایران نیز نمی باشد، موارد دیگری مثل، جوایز سینمایی، فروش آثار و سختی کار بازیگران می تواند ملاک درستی برای بررسی میزان دستمزد یک بازیگر باشد. توجه به اسامی بازیگران لیست فوق و حتی اگر جشنواره های دست چندم خارجی را نیز مورد توجه قرار دهیم، باز بیشتر هنرمندان این لیست بدون سابقه ی دریافت جایزه از جشنواره های سینمایی می باشند، و اگر فروش فیلم هایی که این هنرمندان در آنها نقش آفرینی نموده اند را مورد توجه قرار دهیم به فروش نه چندان قابل قبول آنها درگیشه میرسیم و این نکته که اصولا تعداد ستارگانی که مخاطبان ایرانی صرفا برای تماشای بازی آنها به سینما بروند از تعداد انگشتان یک دست تجاوز نمی کند، و دست آخر باتوجه به موضوعات و لوکیشن های محدود سینمای ایران که عمدتا در مسیر آپارتمان های تهران و ویلاهای شمال کشور خلاصه می شود، شخصیت خلق شده در فیلمنامه ها آن چنان شرایط سخت فیزیکی را برای بازیگران رقم نمی زنند، طوری که بر خلاف هالیود نه از لوکیشن های دورافتاده و شرایط سخت آن خبری است و نه وزن کم نمودن و فعالیت های بدنی دشوار و نه شخصیت های متفاوت، خروجی این اتفاق اجرای شخصیت هایی ثابت در فیلم های مختلف توسط برخی از بازیگران سینمای ایران می شود.

بودجه ی فرهنگی درمسیرغلط

جدل اصلی این پدیده بیشتر از آن که میزان ارقام آن باشد، منبع تامین و پرداخت آن است، اگر بازیگری درهالیود مبلغ33میلیون دلار دریافت می کند، نه مخاطبان را ناراحت میکند نه سیستم فرهنگی دولتی را، چون تمام درآمد خود را از کمپانی های خصوصی با سرمایه های غیردولتی دریافت نموده، نه فیلم هایی با ادعای مستقل بودن ولی تولید شده از بودجه ی دولت، همین مساله لزوم توجه به منبع تامین بودجه ی فیلم های سینمایی ایرانی را مورد اهمیت قرار می دهد که اگر روزی فرا برسد که بودجه ی آثار سینمای ایران به طور واقعی غیردولتی باشند، دیگر نه برای 200میلیون و نه مبالغی بالاتر جایی برای نگرانی و اعتراض نیست، چون پول شخصی تهیه کننده است و در هر مسیری که صلاح بداند میتواند هزینه کند.

روزگار عجیبی است، اولویت ها و ارزش ها جابه جا شده است، روزی خبر دریافت حقوق های نجومی توسط برخی مدیران دولتی به گوش میرسد و روزی ارقام عجیب غریب دریافت دستمزد برخی از بازیگران، هر دوناپسند و غیرقابل قبول است، چون منبع هردو بودجه ی بیت المال است، بودجه ای که با سختی بسیار فراهم می شود و قرار است برای آبادانی میهن عزیزمان هزینه شود، نه برای دستمزدهای نجومی، چه برخی از مدیران دولتی، چه بازیگران و چه بازیکنان فوتبال، و شاید مقصر اصلی را باید در جای دیگری یافت، مقصرانی بین مدیران فرهنگی دولتی، چه این دولت وچه دولت های قبل.

 

اتمام پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱ دیدگاه

  1. روح الله روشندل پاسخ

    بسیار مطلب عالی بود